صائب
تک‌بیت شمارهٔ ۱۹۹
مَرا، از صافیِ مَشرَب، زِ خود دانند، هر قومی
که: هر ظرفی، به رنگِ خود بَرآرد، آبِ روشن را
صائب
ادامه‌ی تک‌بیتهای برگزیده
- تک‌بیت شمارهٔ ۲۰۱دلم هر لحظه از داغی به داغ دیگر آویزد
- تک‌بیت شمارهٔ ۲۰۲زُ اْفتادگی، به مَسنَدِ عزّت رسیده است
- تک‌بیت شمارهٔ ۲۰۳غافلان را، گوش، بر آوازِ طبلِ رِحلَت است
- تک‌بیت شمارهٔ ۲۰۴دلت ای غنچه محال است سبکبار شود
- تک‌بیت شمارهٔ ۲۰۵دعوی سوختگی پیش من ای لاله مکن
- تک‌بیت شمارهٔ ۲۰۶غم مردن نبود جانِ غم‌اندوخته را
- تک‌بیت شمارهٔ ۲۰۷چه قدر راه به تقلید توان پیمودن؟
- تک‌بیت شمارهٔ ۲۰۸سینه‌ها را، خامُشی، گنجینه‌ی گوهر کُنَد
درباره‌ی صائب
ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.