صائب
تک‌بیت شمارهٔ ۱۸۵
به هشیاران فشان این دانهٔ تسبیح را زاهد
که ابر از رشتهٔ باران به دام آورد مستان را
صائب
ادامه‌ی تک‌بیتهای برگزیده
- تک‌بیت شمارهٔ ۱۸۷چو شد زَهر، عادت، مَضرَّت نبخشد
- تک‌بیت شمارهٔ ۱۸۸ز زندگی چه به کرکس رسد جز مردار؟
- تک‌بیت شمارهٔ ۱۸۹زِ جسم، جانِ گُنَه‌کار را، مَلالی نیست
- تک‌بیت شمارهٔ ۱۹۰ز گریه ابر سیه می‌شود سفید آخر
- تک‌بیت شمارهٔ ۱۹۱از آن ز داغ نهان پرده برنمی‌دارم
- تک‌بیت شمارهٔ ۱۹۲نسیم ناامیدی بد ورق گرداندنی دارد
- تک‌بیت شمارهٔ ۱۹۳همین است پیغام گلهای رعنا
- تک‌بیت شمارهٔ ۱۹۴نخلی که از ثمر نیست، جز سنگ در کنارش
درباره‌ی صائب
ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.