صائب
تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۴۵
می‌رود فیض صبوح از دست، تا دم می‌زنی
پیش این دریای رحمت، دست را پیمانه کن
صائب
ادامه‌ی تک‌بیتهای برگزیده
- تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۴۷صبح بیداری شود گفتم مرا موی سفید
- تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۴۸نباشم چون ز همزانویی آیینه در آتش؟
- تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۴۹یک دل نشد گشاده ز گفت و شنید من
- تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۵۰مرگ هیهات است سازد از فراموشان مرا
- تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۵۱به یک خمیازهٔ گل طی شد ایام بهار من
- تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۵۲در حسرت یک مصرع پرواز بلندست
- تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۵۳گفتم از پیری شود بند علایق سست‌تر
- تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۵۴یک دل غمگین، جهانی را مکدر می‌کند
درباره‌ی صائب
ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.