پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۵۰۱

گریه را بی‌طاقتی آموختن حق من است

در دو مجلس قطره را همچشم طوفان می‌کنم

دیده افسردگان گرمی ز آتش می‌برد

داغ را در رخنه‌های سینه پنهان می‌کنم

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۵۰۳(تا به چند از گریه آزار دل جیحون دهم؟
  2. شمارهٔ ۵۰۴در دل است آن کس که از نادیدنش دیوانه‌ایم
  3. شمارهٔ ۵۰۵ما به زور اشک، موج از روی جیحون می بریم
  4. شمارهٔ ۵۰۶چون به دریا روی با این دیده پر نم کنیم
  5. شمارهٔ ۵۰۷ز کویت رفتم و الماس طاقت بر جگر بستم
  6. شمارهٔ ۵۰۸به می گرد ملال از چهره دل پاک می کردم
  7. شمارهٔ ۵۰۹من آن بخت از کجا دارم که با او همسفر گردم؟
  8. شمارهٔ ۵۱۰به بوسی قانع از لبهای شکربار چون گردم؟
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.