صائب
شمارهٔ ۲۳۵
چه زنگ از خاطر من دیده نمناک بردارد؟
چه گرد از روی برگ تاک، اشک تاک بردارد؟
نمی اندیشد از زخم زبان چون عشق کامل شد
که سیل تندرو از راه خود خاشاک بردارد
صائب
ادامه‌ی متفرقات
- شمارهٔ ۲۳۷مگر شمشیر او امروز آب تازه ای دارد؟
- شمارهٔ ۲۳۸خوش آن آزاده کز منت به خاطر بار نگذارد
- شمارهٔ ۲۳۹کسی چون چشم ازان رخسار آتشناک برگیرد؟
- شمارهٔ ۲۴۰گه تبسم از لبش، گاهی سخن گل می کند
- شمارهٔ ۲۴۱نشأه دیوانگی تکلیف باغم می کند
- شمارهٔ ۲۴۲داغ عاشق سازگاری کی به مرهم می‌کند؟
- شمارهٔ ۲۴۳چشم مستت سرمه را بیهوش‌دارو می‌کند
- شمارهٔ ۲۴۴با دلم آتش نگاهی دستبازی می کند
درباره‌ی صائب
ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.