صائب
شمارهٔ ۶۶
فتاده است مرا کار با خودآرایی
کز آب آینه از چشم کرد خواب برون
صائب
ادامه‌ی ابیات منتسب
- شمارهٔ ۶۸چنان که باده کند پشت دار صهبا را
- شمارهٔ ۶۹افزود شوق بوسه مرا از لبان تو
- شمارهٔ ۷۰می تواند چنگ در فتراک زد خورشید را
- شمارهٔ ۷۱شمع نیلوفر ماتم زده از شعله به سر
- شمارهٔ ۷۲ز بعد مرگ، کسی خط به قبر ما نکشید
درباره‌ی صائب
ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.