پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

قصاید

شمارهٔ ۳۲ - شفای شه به دعا از خدا طلب کرده

خدایا شاه ما را صحت کامل کرامت کن

به غیر از درد دین از دردها او را حمایت کن

ز نبض مستقیم او بود شیرازه عالم را

جهان را مستقیم از صحت آن پاک طینت کن

به حول و قوت خود رفع کن ضعف مزاجش را

مبدل رنج آن جان بخش عالم را به صحت کن

گرانی بیش ازین آن جان عالم برنمی دارد

به جان دوستان درد و غم او را حوالت کن

اگر چه نیست لایق جان ما بهر نثار او

نثار مقدم آن شهسوار دین و دولت کن

به لطف خویش بردار انحراف از طبع او یارب

ز شمشیر کج او ملک را با استقامت کن

دعای صحبت او می کنند از جان و دل عالم

دعای خلق را در حق او یارب اجابت کن

درین موسم که عدل از مهر عالمتاب شد میزان

مزاجش معتدل یارب به میزان عدالت کن

ز نوبت چون گزیری نیست فرمان بخش عالم را

غم و تشویش او را منحصر در پنج نوبت کن

ز نور جبهه او چشم عالم روشنی دارد

چراغ عالمی روشن ازان خورشید طلعت کن

ندارد غیر ازین وردی زبان خامه صائب

که یارب شاه ما را صحت کامل کرامت کن

ادامه‌ی قصاید

  1. شمارهٔ ۳۴ - در افتتاح پل خواجواصفهان یک دل روشن ز چراغان شده است
  2. شمارهٔ ۳۵ - در توصیف اشرفکیمیای خوشدلی خاک دیار اشرف است
  3. شمارهٔ ۳۶ - در توصیف صفی آبادمی می چکد از آب و هوای صفی آباد
  4. شمارهٔ ۳۷ - در مدح نواب ظفرخاناین چنین هجران اگر دارد مرا در پیچ و تاب
  5. شمارهٔ ۳۸ - در توصیف جشن بهار و مدح نواب ظفرخانتذرو بال فشان گردد از غبار بسنت
  6. شمارهٔ ۳۹ - در مدح نواب ظفرخانبحر طبعم در سخن چون گوهر افشانی کند
  7. شمارهٔ ۴۰ - قصیدهمردم به زرق طره دستار می روند
  8. شمارهٔ ۴۱ - در توصیف کابل و مدح نواب ظفرخانخوشا عشرت سرای کابل و دامان کهسارش
همه‌ی قصاید ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.