ابوالفرج رونی
شمارهٔ ۶
تا جان مرا باده مهرت سوده است
جان و دلم از رنج غمان آسوده است
گر باده به گوهر اصل شادی بوده است
پس چون که ز باده تو رنج افزوده است
ابوالفرج رونی
ادامه‌ی رباعیات الحاقی
- شمارهٔ ۸با انده جفت گشتم از شادی فرد
- شمارهٔ ۹هر تیر که در جعبه افلاک بود
- شمارهٔ ۱۰ای کرده گران غمت سبکباری من
- شمارهٔ ۱۱چون زور ملک چرخ درآورد به زه
- شمارهٔ ۱۲از شیرینی چون به سخن بنشینی
درباره‌ی ابوالفرج رونی
ابوالفرج ابن مسعود رونی (درگذشتهٔ ۵۲۵ هجری قمری)، در رونه از قراء نیشابور متولد شد. چون مدتی در لاهور زیست او را لاهوری نیز گفته‌اند. آغاز شهرت او از هنگام ورودش به دربار سلطان ابراهیم بن مسعود غزنوی بود و در زمان پسرش سلطان مسعود غزنوی ادامه یافت. انوری از سبک او پیروی کرد. نامش بلفرج نیز ضبط شده‌است.
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.