پرش به محتوای اصلی
رضی‌الدین آرتیمانی رضی‌الدین آرتیمانی

مقطعات و غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۳

فلک دگر نتواند گشود کار مرا

کرشمه‌ای نتواند کشید بار مرا

چه طرف بندم ازین آسمان که همچون خود

نهاده است به سرگشتگی مدار مرا

اگر فراق اگر وصل دوزخی دارم

بیا ببین چه بهشت است روزگار مرا

ادامه‌ی مقطعات و غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۵محبت کرد آخر با منش رام
  2. شمارهٔ ۶شدم صیدی که نتوان زد تغافل
  3. شمارهٔ ۷داند آنکس که ز دیدار تو برخوردار است
  4. شمارهٔ ۸سایهٔ سرو بلندت از سر من کم مباد
  5. شمارهٔ ۹نمیگویم بگاه جلوه کردن
  6. شمارهٔ ۱۰به غیر راز دل در صحبت دشمن نمی‌ریزد
  7. شمارهٔ ۱۱دلم را برد زلف مشک رنگش
  8. شمارهٔ ۱۲هم‌آغوش که شد یارب که امشب
همه‌ی مقطعات و غزلیات ناتمام ←

رضی‌الدین آرتیمانی درباره‌ی رضی‌الدین آرتیمانی

میرزا محمد رضی معروف به میررضی آرتیمانی از شاعران و عارفان مشهور زمان صفویه است که در نیمه دوم قرن دهم هجری قمری در روستای آرتیمان از توابع تویسرکان به دنیا آمد. در ایام جوانی به همدان عزیمت و در آنجا مشغول تحصیل شد و در سلک شاگردان میرمرشد بروجردی درآمد. میررضی به علت شایستگی وافری که داشت زود مورد توجه شاه عباس صفوی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.