پرش به محتوای اصلی
امیر پازواری امیر پازواری

دوبیتی‌ها

شمارهٔ ۴۷

اَگِرْ مُسَلْمُونی، نَکِنْ مه سَرِقَسْ!

اینْ عشقْ نامنه دَسِّهْ وُ ناتِنِهْ دَسْ

اینشهْر همه یارْ دارِنْ وُ قَومْ، اَدی کَسْ

مه یار تُویی، مه قومْ تویی، تُویی مه کَسْ

ادامه‌ی دوبیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۴۹امیر گنه: مه سوُته دِلْ ته جَفاکَشْ
  2. شمارهٔ ۵۰پئیزْ بَپچْ وُ بالا خِدارِهْ هارِشْ
  3. شمارهٔ ۵۱مِنْ بَمِردِهْ روزْ لاشْ رِهْ منه صحرا کَشْ
  4. شمارهٔ ۵۲نِما شونِهْ سَرْ ویشهْ بَئییهْ خاموشْ
  5. شمارهٔ ۵۳سییُو شبه رِهْ مُونِنه (موندنه) ته دِ تا چِشْ
  6. شمارهٔ ۵۴«چلو»، خِشِهْ که هَر دمْ دئیرهْ وارشْ
  7. شمارهٔ ۵۵مِهْ تِکْ دَکِتِهْ اَمْشُو دَئیره وارِشْ
  8. شمارهٔ ۵۶امیر گِنِهْ:‌ای گُوهِرْ، منه پَری‌وَشْ
همه‌ی دوبیتی‌ها ←

امیر پازواری درباره‌ی امیر پازواری

امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.