امیر پازواری
شمارهٔ ۴۷
اَگِرْ مُسَلْمُونی، نَکِنْ مه سَرِقَسْ!
اینْ عشقْ نامنه دَسِّهْ وُ ناتِنِهْ دَسْ
اینشهْر همه یارْ دارِنْ وُ قَومْ، اَدی کَسْ
مه یار تُویی، مه قومْ تویی، تُویی مه کَسْ