پرش به محتوای اصلی
امیر پازواری امیر پازواری

دوبیتی‌ها

شمارهٔ ۴

صِرٰاحی گِرْدِنْ مُونِنْدِ مٰاهِهْ کیجٰا

گِرْدِنْ یَخِهْ‌پُوشْ وُ بی‌قِبٰاهِهْ کیجٰا

سِرِهْ مِجِنِهْ چی سَرْ بِرٰاهِهْ کیجٰا

عٰاشِقْ کِشِهْ وی (وِهْ) خُودِشْ گِوٰاهِهْ کیجٰا

ادامه‌ی دوبیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۶واهْ کاکِلْ مشکین به گردِ عِذارکِت
  2. شمارهٔ ۷دُومِهْ دِچِشْمُونِ تِهْ، ابرو هِلالْ کِتْ
  3. شمارهٔ ۸زَنْگی دیمه گرد گله باغ بزو تخت
  4. شمارهٔ ۹مشکی به ته دوش کلا بزوئه چی سخت
  5. شمارهٔ ۱۰مَجْنُونْ صِفِتْ گِرْدِسْمِهْ هِوایِ شِهْ دوُسْتْ
  6. شمارهٔ ۱۱اَمیرْ گِنِهْ سَر دٰارْمِهْ، شَیدای شِهْ دوُسْتْ
  7. شمارهٔ ۱۲اَمیرْ گِنِهْ تِهْ عِشْقْ هَکِرْدِهْ مِرِهْ مَسْتْ
  8. شمارهٔ ۱۳گِلِ من بنه روز دکاشتمه شه دست
همه‌ی دوبیتی‌ها ←

امیر پازواری درباره‌ی امیر پازواری

امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.