پرش به محتوای اصلی
امیر پازواری امیر پازواری

دوبیتی‌ها

شمارهٔ ۳۴

گُوهرْ گِلِهْ دیمْ، مِهْ گِلِهْ دیمِهْ گُوهِرْ!

نه تَنْ گِلِهْ باغِهْ، گِلْ بیارْدِهْ نُووِرْ

هَرْکی دَرْ بیمُوئِهْ تِهْ باغِ گِلِ وَرْ

بَئُوکَلْ اَمیرْ دِکاشِتِهْ گُوهِرِ وَرْ

ادامه‌ی دوبیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۳۶شومّه مَحْشِرْ روزْ به درگاهِ دادارْ
  2. شمارهٔ ۳۷امیر گِنِهْ: مِهْ دِلْ‌رِهْ بَوِردی، بازآرْ
  3. شمارهٔ ۳۸شاه‌زادِه سَلومُ و صَد سَلومُ و دیدارْ
  4. شمارهٔ ۳۹شاهُونْشاهِهْ که نیشْتِ بیِهْ حَوضِ کوثرْ
  5. شمارهٔ ۴۰اَمیرْ گِنِهْ: سی چینْ بِهْ کِلٰالِه‌یِ سَرْ
  6. شمارهٔ ۴۱هزار پارِهْ شهْر بُو، چه کِرمُونْ چه شیرازْ
  7. شمارهٔ ۴۲چنگیزْ شاهْ تنه چنگ ره ساز هاکِنِهْ سازْ
  8. شمارهٔ ۴۳گُوهِرْرِهْ خِدا دِیافِربیِهْ چُونْ بازْ
همه‌ی دوبیتی‌ها ←

امیر پازواری درباره‌ی امیر پازواری

امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.