پرش به محتوای اصلی
پروین اعتصامی پروین اعتصامی

مثنویات، تمثیلات و مقطعات

شمارهٔ ۹ - آسایش بزرگان

شنیده‌اید که آسایش بزرگان چیست:

برای خاطر بیچارگان نیاسودن

بکاخ دهر که آلایش است بنیادش

مقیم گشتن و دامان خود نیالودن

همی ز عادت و کردار زشت کم کردن

هماره بر صفت و خوی نیک افزودن

ز بهر بیهده، از راستی بری نشدن

برای خدمت تن، روح را نفرسودن

برون شدن ز خرابات زندگی هشیار

ز خود نرفتن و پیمانه‌ای نپیمودن

رهی که گمرهیش در پی است نسپردن

دریکه فتنه‌اش اندر پس است نگشودن

ادامه‌ی مثنویات، تمثیلات و مقطعات

  1. شمارهٔ ۱۱ - آئین آینهوقت سحر، به آینه‌ای گفت شانه‌ای
  2. شمارهٔ ۱۲ - احسان بی ثمربارید ابر بر گل پژمرده‌ای و گفت
  3. شمارهٔ ۱۳ - ارزش گوهرمرغی نهاد روی به باغی ز خرمنی
  4. شمارهٔ ۱۴ - از یک غزلبی روی دوست، دوش شب ما سحر نداشت
  5. شمارهٔ ۱۵ - اشک یتیمروزی گذشت پادشهی از گذرگهی
  6. شمارهٔ ۱۶ - امروز و فردابلبل آهسته به گل گفت شبی
  7. شمارهٔ ۱۷ - امید و نومیدیبه نومیدی، سحرگه گفت امید
  8. شمارهٔ ۱۸ - اندوه فقربا دوکِ خویش، پیرزنی گفت وقتِ کار
همه‌ی مثنویات، تمثیلات و مقطعات ←

پروین اعتصامی درباره‌ی پروین اعتصامی

رخشندهٔ اعتصامی معروف به پروین اعتصامی در ۲۵ اسفند ۱۲۸۵ خورشیدی در شهر تبریز به دنیا آمد. پدرش یوسف اعتصامی آشتیانی (اعتصام الملک) از رجال نامی و نویسندگان و مترجمان مشهور اواخر دورهٔ قاجار بود. در کودکی با خانواده به تهران آمد. پایان‌نامهٔ تحصیلی خود را از مدرسهٔ آمریکایی تهران گرفت و در همانجا شروع به تدریس کرد. پیو...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.