پرش به محتوای اصلی
اوحدالدین کرمانی اوحدالدین کرمانی

اشعار و قطعات پراکندهٔ دیگر

شمارهٔ ۶

بر زمین آن درخت چیست که او

همنژاد سرمناره بود

برو برگش زمرّد و لعل است

مگر اصلش زسنگ خاره بود

بر سر او نشسته مرغی سبز

سبز مرغی که مار خواره بود

همه آن مار میخور[د] کاو را

در دهان ماه یا ستاره بود

ادامه‌ی اشعار و قطعات پراکندهٔ دیگر

  1. شمارهٔ ۸عنقاء مُغر بست درین دور خرّمی
  2. شمارهٔ ۹ما تو را حرمتی اگر داریم
  3. شمارهٔ ۱۰به شب چندان خور ای جان بادهٔ ناب
همه‌ی اشعار و قطعات پراکندهٔ دیگر ←

اوحدالدین کرمانی درباره‌ی اوحدالدین کرمانی

وحدالدین حامد بن ابی الفخر معروف به اوحد کرمانی (زادهٔ ۵۶۱ هجری قمری در بردسیر (جواشیر) کرمان – درگذشتهٔ ۳ شعبان ۶۳۵ هجری قمری در بغداد) از صوفیان و رباعی‌گویان مشهور ایران در سده‌های ششم و هفتم هجری است. او در جوانی به بغداد رفت و در آنجا تحصیل کرد و سپس به حلقه مریدان شیخ شمس‌الدین سجاسی (زنده در ۶۰۶ ق) پیوست و از ا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.