شمارهٔ ۹۹

ادامه‌ی الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها

1. شمارهٔ ۱۰۱زلف سیهت که مشک را زو گله هاست
2. شمارهٔ ۱۰۲ای از غم دلبری که بیدادم ازوست
3. شمارهٔ ۱۰۳سیلاب محن رونق عمرم همه برد
4. شمارهٔ ۱۰۴در دل زغم زمانه باری دارم
5. شمارهٔ ۱۰۵آخر زمنت یاد منت هست بپرس
6. شمارهٔ ۱۰۶خوبان همه دل برند لیکن دین نه
7. شمارهٔ ۱۰۷وا می شنوم زگفت از هر جا من
8. شمارهٔ ۱۰۸با شهوت و طبع نور دل نفزاید