شمارهٔ ۷۲

ادامه‌ی الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها

1. شمارهٔ ۷۴ای کاش بدانمی که من کیستمی
2. شمارهٔ ۷۵عمر تو بهار تازه را می ماند
3. شمارهٔ ۷۶سیرم زحیات محنت آکندهٔ خویش
4. شمارهٔ ۷۷دل سوختگان از تو سگالند مکن
5. شمارهٔ ۷۸چشم فلک از ظلم تو بگریست مکن
6. شمارهٔ ۷۹در هر دلکی از تو نهیبی است مکن
7. شمارهٔ ۸۰جانا سخنان خصم در گوش مکن
8. شمارهٔ ۸۱یک قطره زآب دیدهٔ مظلومی