پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها

  1. شمارهٔ ۱۳مادام که بار عقل هستی باقی است
  2. شمارهٔ ۱۴یک جرعهٔ می زملک کاوس به است
  3. شمارهٔ ۱۵ای دل به صلاح اگر نشستی برسی
  4. شمارهٔ ۱۶بی دیده اگر راه روی بی خبری است
  5. شمارهٔ ۱۷آنچش نه از انبیا و از خود واداشت
  6. شمارهٔ ۱۸آن را که حرامزادگی عادت و خوست
  7. شمارهٔ ۱۹در حق من ار یکی وگر صد گوید
  8. شمارهٔ ۲۰بی هیچ یقین چو بدگمانی باشی
همه‌ی الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها ←

اوحدالدین کرمانی درباره‌ی اوحدالدین کرمانی

وحدالدین حامد بن ابی الفخر معروف به اوحد کرمانی (زادهٔ ۵۶۱ هجری قمری در بردسیر (جواشیر) کرمان – درگذشتهٔ ۳ شعبان ۶۳۵ هجری قمری در بغداد) از صوفیان و رباعی‌گویان مشهور ایران در سده‌های ششم و هفتم هجری است. او در جوانی به بغداد رفت و در آنجا تحصیل کرد و سپس به حلقه مریدان شیخ شمس‌الدین سجاسی (زنده در ۶۰۶ ق) پیوست و از ا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.