شمارهٔ ۱

ادامه‌ی الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها

1. شمارهٔ ۳گر کعبه کنی خراب از بدخویی
2. شمارهٔ ۴این جلوه گری به خلق راهی دگر است
3. شمارهٔ ۵آن را که هوای نفس او معبود است
4. شمارهٔ ۶مردم همه از زرق و فسون محرومند
5. شمارهٔ ۷رازت همه دارای فلک می داند
6. شمارهٔ ۸در دل همه شرک و روی بر خاک چه سود
7. شمارهٔ ۹دوری ز برادرِ نه صادق بهتر
8. شمارهٔ ۱۰یاران زمانه پیچ پیچند همه