پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی الباب الخامس: فی حسن العمل و ما یتضمّنه من المعانی ممّا اطلق علیه اسم الحسن

  1. شمارهٔ ۱۲هر تن که سرشت بد بود محضر او
  2. شمارهٔ ۱۳از حاصل کار این جهانی کردن
  3. شمارهٔ ۱۴گفتن دگر است و آزمودن دگر است
  4. شمارهٔ ۱۵هان تا نکنی هرآنچ بتوانی کرد
  5. شمارهٔ ۱۶خواهی که تو را هرآنچ نیکوست بود
  6. شمارهٔ ۱۷ای آمده گریان زتو خندان همه کس
  7. شمارهٔ ۱۸اینجا اگر اندکند و گر بسیارند
  8. شمارهٔ ۱۹بس خون جگر که مرد را خورده شود
همه‌ی الباب الخامس: فی حسن العمل و ما یتضمّنه من المعانی ممّا اطلق علیه اسم الحسن ←

اوحدالدین کرمانی درباره‌ی اوحدالدین کرمانی

وحدالدین حامد بن ابی الفخر معروف به اوحد کرمانی (زادهٔ ۵۶۱ هجری قمری در بردسیر (جواشیر) کرمان – درگذشتهٔ ۳ شعبان ۶۳۵ هجری قمری در بغداد) از صوفیان و رباعی‌گویان مشهور ایران در سده‌های ششم و هفتم هجری است. او در جوانی به بغداد رفت و در آنجا تحصیل کرد و سپس به حلقه مریدان شیخ شمس‌الدین سجاسی (زنده در ۶۰۶ ق) پیوست و از ا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.