پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات

  1. شمارهٔ ۱۰بگذار بدی که در من از وی صد نیست
  2. شمارهٔ ۱۱گر بر دل تو زعشق او خاکی نیست
  3. شمارهٔ ۱۲چون می دانی که بودنیها بوده است
  4. شمارهٔ ۱۳در حرف وجود جز خرد را مپسند
  5. شمارهٔ ۱۴آنها که مرا بنیک می پندارند
  6. شمارهٔ ۱۵حاشا که ره عشق قیاسی باشد
  7. شمارهٔ ۱۶دین داری را ز بت پرستی بشناس
  8. شمارهٔ ۱۷فارغ منشین ز راه و اندر ره باش
همه‌ی الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات ←

اوحدالدین کرمانی درباره‌ی اوحدالدین کرمانی

وحدالدین حامد بن ابی الفخر معروف به اوحد کرمانی (زادهٔ ۵۶۱ هجری قمری در بردسیر (جواشیر) کرمان – درگذشتهٔ ۳ شعبان ۶۳۵ هجری قمری در بغداد) از صوفیان و رباعی‌گویان مشهور ایران در سده‌های ششم و هفتم هجری است. او در جوانی به بغداد رفت و در آنجا تحصیل کرد و سپس به حلقه مریدان شیخ شمس‌الدین سجاسی (زنده در ۶۰۶ ق) پیوست و از ا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.