پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات

  1. شمارهٔ ۶۶خواهی که نیفتی زفراقش به بلا
  2. شمارهٔ ۶۷دلدار طلب مکن که دلدار نماند
  3. شمارهٔ ۶۸صد سال اگر در آتشم مَهل بود
  4. شمارهٔ ۶۹بوی دم مقبلان چو گل خوش باشد
  5. شمارهٔ ۷۰هر چند چو خاک ره عَناکش باشی
  6. شمارهٔ ۷۱سرگشته دلت از پی زرع است و حراث
  7. شمارهٔ ۷۲در راه یقین گمان نباشد کس را
  8. شمارهٔ ۷۳هشیار دلم در آمد از مستیها
همه‌ی الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات ←

اوحدالدین کرمانی درباره‌ی اوحدالدین کرمانی

وحدالدین حامد بن ابی الفخر معروف به اوحد کرمانی (زادهٔ ۵۶۱ هجری قمری در بردسیر (جواشیر) کرمان – درگذشتهٔ ۳ شعبان ۶۳۵ هجری قمری در بغداد) از صوفیان و رباعی‌گویان مشهور ایران در سده‌های ششم و هفتم هجری است. او در جوانی به بغداد رفت و در آنجا تحصیل کرد و سپس به حلقه مریدان شیخ شمس‌الدین سجاسی (زنده در ۶۰۶ ق) پیوست و از ا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.