شمارهٔ ۱۰۵

ادامه‌ی الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات

1. شمارهٔ ۱۰۷ای خواجَه اگر تو را سَعادت خویش است
2. شمارهٔ ۱۰۸چندین گفتم دلا که از خود برخیز
3. شمارهٔ ۱۰۹ای دل مگشای لب زاسرار و بُرَو
4. شمارهٔ ۱۱۰خواهی به زمین نشین و خواهی به بساط
5. شمارهٔ ۱۱۱عالم همه محنت است و ایّام غم است
6. شمارهٔ ۱۱۲تا هست غم خودت نبخشایندت
7. شمارهٔ ۱۱۳خاک در کس مشو که گردت خوانند
8. شمارهٔ ۱۱۴جز قطع نظر به کام رهرو نکند