اوحدالدین کرمانی
شمارهٔ ۱۸
زین سان که منم گر تو تویی آخر کار
ما را بَدَل سجاده باشد زنّار
در پای خودم فتاده بینی یکبار
از دست قدح فتاده ور سر دستار
اوحدالدین کرمانی
ادامه‌ی الفصل الاول - فی الطامات
- شمارهٔ ۲۰ای ساقی از آن بادهٔ دوشینه بیار
- شمارهٔ ۲۱ای ساقی از آن راح خوش روح افراز
- شمارهٔ ۲۲ای کرده مرا عشق تو در عالم فاش
- شمارهٔ ۲۳گر نام نباشد به جهان ننگ اینک
درباره‌ی اوحدالدین کرمانی
وحدالدین حامد بن ابی الفخر معروف به اوحد کرمانی (زادهٔ ۵۶۱ هجری قمری در بردسیر (جواشیر) کرمان – درگذشتهٔ ۳ شعبان ۶۳۵ هجری قمری در بغداد) از صوفیان و رباعی‌گویان مشهور ایران در سده‌های ششم و هفتم هجری است. او در جوانی به بغداد رفت و در آنجا تحصیل کرد و سپس به حلقه مریدان شیخ شمس‌الدین سجاسی (زنده در ۶۰۶ ق) پیوست و از ا...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.