فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱ هنگام بهار آمد و من بی رخ یار
- شمارهٔ ۲ گل آمد و توبهٔ خلایق بشکست
- شمارهٔ ۳ شد زنده زمین مرده از لطف بهار
- شمارهٔ ۴ ای دلشدگان رخت به بستان آرید
- شمارهٔ ۵ گل را چه محل کاو رخ زیبا دارد
- شمارهٔ ۶ گل گفت که من ظریف و شهر آرایم
- شمارهٔ ۷ می گرچه به هر جای لطیف است، مخور
- شمارهٔ ۸ رهوار طرب تاخته گیر، آخر چه
- شمارهٔ ۹ تا چند زنی تو از خیال مستی
- شمارهٔ ۱۰ ای خورده شراب از قدح مشتاقی
- شمارهٔ ۱۱ رو باده و بنگ را بکن در باقی
- شمارهٔ ۱۲ بی می همه نوبهار عالم دی تست
- شمارهٔ ۱۳ آبی که خللهای دماغ انگیزد
- شمارهٔ ۱۴ حالی خواهی چنانک حال مردان
- شمارهٔ ۱۵ هر کاو زخری سبزک آید خورشش
- شمارهٔ ۱۶ این خوش پسران خوی پلنگ آوردند
- شمارهٔ ۱۷ آن را بود از سماع کامی حاصل
- شمارهٔ ۱۸ تا ظن نبری که راه حق بی ادبی است
- شمارهٔ ۱۹ خواهی که بری تو گوی میدان سماع
- شمارهٔ ۲۰ رقص آن نبود که هر زمان برخیزی
- شمارهٔ ۲۱ در عشق زدیده اشک باید سفتن
- شمارهٔ ۲۲ در راه طلب دیدهٔ خود را خون کن
- شمارهٔ ۲۳ هر صاحب دل که او بر آلت باشد
- شمارهٔ ۲۴ هان تا تو مدام دل به مستی ندهی
- شمارهٔ ۲۵ جانا چو نئی نیک، بدآموز مباش
- شمارهٔ ۲۶ این سکّهٔ زر بین که به پول افتاده است
- شمارهٔ ۲۷ در عالم عشق عقیل کُل مدهوش است
- شمارهٔ ۲۸ امشب طرب تمام در دلها نیست
- شمارهٔ ۲۹ امشب زطرب هیچ اثر پیدا نیست
- شمارهٔ ۳۰ ما را زطرب نصیب از آن امشب نیست
- شمارهٔ ۳۱ در مذهب ما سماع و مهمانی نیست
- شمارهٔ ۳۲ درویش به رقص دست از آن افشاند
- شمارهٔ ۳۳ عشقت به بهانه ای به سر شاید برد
- شمارهٔ ۳۴ در رقص بتم چو آستین تر می کرد
- شمارهٔ ۳۵ عقّال به جز پیروی دل نکنند
- شمارهٔ ۳۶ در راه میان رهروان فرق بود
- شمارهٔ ۳۷ در راه حقیقتی مجازی شاید
- شمارهٔ ۳۸ بدبخت کسی بود که خدمت نکند
- شمارهٔ ۳۹ دل وقت سماع بوی دلدار برد
- شمارهٔ ۴۰ هرگه که مرا سوی تو آهنگ بود
- شمارهٔ ۴۱ جنبیدن درویش مجازی نبود
- شمارهٔ ۴۲ در مجمع عشق او صلایی باید
- شمارهٔ ۴۳ ای دل به طبیعت نفسی یکتا شو
- شمارهٔ ۴۴ بوی دم جان از دم نی می شنوم
- شمارهٔ ۴۵ ای دل تو ز نی نالَه و افغان بشنو
- شمارهٔ ۴۶ بی روی تو دل کیست چه کار آید ازو
- شمارهٔ ۴۷ بوی دم عشق از نفس نی بشنو
- شمارهٔ ۴۸ بشنو که نی اسرار نهان می گوید
- شمارهٔ ۴۹ نی نکتهٔ عشق را زجان می گوید
- شمارهٔ ۵۰ سالک چو مدام از خودی خود خیزد
- شمارهٔ ۵۱ با نی گفتم تو را که فریاد زکیست
- شمارهٔ ۵۲ نی گفت سر نالهٔ من آن داند
- شمارهٔ ۵۳ نی بر سر آب و جویها می روید
- شمارهٔ ۵۴ هر ناله که نی زپرده بیرون آرد
- شمارهٔ ۵۵ ای قول تو چون زنگله در عالم فاش
- شمارهٔ ۵۶ ما بر لگن عشق سواریم چو شمع
- شمارهٔ ۵۷ شمعم که چو خاطرم مشوّش گردد
- شمارهٔ ۵۸ شمعی که مبارز است و تمکین دارد
- شمارهٔ ۵۹ شمعا هستی به سوختن ارزانی
- شمارهٔ ۶۰ ای شمع هوای دلفروزی داری
متن اشعار به نقل از گنجور.