پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة

  1. شمارهٔ ۴هر چند که روشنی فزاید خورشید
  2. شمارهٔ ۵این سودا را نمی‌توان کرد نهان
  3. شمارهٔ ۶دل گفت که ای جانِ من آن زهره کِراست
  4. شمارهٔ ۷در دایرهٔ وجود موجود تویی
  5. شمارهٔ ۸یاری که منزّه آمد از شبه و بدل
  6. شمارهٔ ۹مشغولِ هوا تو را کجا بشناسد
  7. شمارهٔ ۱۰آن را که دلش خانهٔ توحید بود
  8. شمارهٔ ۱۱پیدا و نهان و شادی و غم همه اوست
همه‌ی الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة ←

اوحدالدین کرمانی درباره‌ی اوحدالدین کرمانی

وحدالدین حامد بن ابی الفخر معروف به اوحد کرمانی (زادهٔ ۵۶۱ هجری قمری در بردسیر (جواشیر) کرمان – درگذشتهٔ ۳ شعبان ۶۳۵ هجری قمری در بغداد) از صوفیان و رباعی‌گویان مشهور ایران در سده‌های ششم و هفتم هجری است. او در جوانی به بغداد رفت و در آنجا تحصیل کرد و سپس به حلقه مریدان شیخ شمس‌الدین سجاسی (زنده در ۶۰۶ ق) پیوست و از ا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.