پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة

  1. شمارهٔ ۱۹در نفی تو خلق را امان نتوان داد
  2. شمارهٔ ۲۰ای دوست تو را زان به عیان نتوان دید
  3. شمارهٔ ۲۱گفتم که ز رخ پردهٔ عزّت بردار
  4. شمارهٔ ۲۲من گرچه سزای راهِ درگاه نیم
  5. شمارهٔ ۲۳خواهی که ببینی دلِ کارآگه را
  6. شمارهٔ ۲۴خواهی که به منزل برسانی ره را
  7. شمارهٔ ۲۵در ذاتِ مقدّست کسی را ره نیست
  8. شمارهٔ ۲۶زنهار تو ای دل ز خدا آگه باش
همه‌ی الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة ←

اوحدالدین کرمانی درباره‌ی اوحدالدین کرمانی

وحدالدین حامد بن ابی الفخر معروف به اوحد کرمانی (زادهٔ ۵۶۱ هجری قمری در بردسیر (جواشیر) کرمان – درگذشتهٔ ۳ شعبان ۶۳۵ هجری قمری در بغداد) از صوفیان و رباعی‌گویان مشهور ایران در سده‌های ششم و هفتم هجری است. او در جوانی به بغداد رفت و در آنجا تحصیل کرد و سپس به حلقه مریدان شیخ شمس‌الدین سجاسی (زنده در ۶۰۶ ق) پیوست و از ا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.