پرش به محتوای اصلی
عرفی عرفی

رباعیها

رباعی شمارهٔ ۵۷

دستی دارم که در گریبان غم است

پایی دارم که وقف دامان غم است

چشمی دارم که باغ و بستان بلا است

جانی دارم که دین و ایمان غم است

ادامه‌ی رباعیها

  1. رباعی شمارهٔ ۵۹ای آن که برت سفال و یاقوت یکی است
  2. رباعی شمارهٔ ۶۰ای شوق لبت ز صبر من برده ثبات
  3. رباعی شمارهٔ ۶۱ای کعبه رو این طرف که بی سازی نیست
  4. رباعی شمارهٔ ۶۲آگه نیم از عیش که شهد چه گلوست
  5. رباعی شمارهٔ ۶۳حسن آن باغی که خلد ازو بی رنگ است
  6. رباعی شمارهٔ ۶۴دل دشمن شادی ست و در کار غم است
  7. رباعی شمارهٔ ۶۵با معصیتم که کرده ای امن کنشت
  8. رباعی شمارهٔ ۶۶ای آن که رهت به بزم مقصودی نیست
همه‌ی رباعیها ←

عرفی درباره‌ی عرفی

مولانا محمد بن خواجه زین‌الدین علی بن جمال‌الدین شیرازی ملقب به جمال‌الدین و متخلص به عرفی از مشاهیر و شعرای شیراز در قرن دهم هجری است. وی درسال ۹۶۳ هجری قمری متولد شد. در زادگاهش به تحصیل علم و دانش پرداخته و به قدر توان در موسیقی و خط نسخ مهارت بدست آورد. از جوانی به سرودن شعر تمایل داشت، دیری نپایید که در شیراز شهرت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.