فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱ من گفت نیارم که تو ماهی صنما
- شمارهٔ ۲ از مشک نگر که لاله بنگاه گرفت
- شمارهٔ ۳ شنگرف چکانیده تو را بر شکر است
- شمارهٔ ۴ بشکفته گلی‌ست بر رخِ فرخِ دوست
- شمارهٔ ۵ ابروت به زه کرده کمان آمد راست
- شمارهٔ ۶ چون می‌گذرد کار، چه آسان و چه سخت
- شمارهٔ ۷ آفاق به پای آه ما فرسنگی‌ست
- شمارهٔ ۸ گفتم: صنما دلم تو را جویان است
- شمارهٔ ۹ گل بر رخ توست و چشم من غرقه به آب
- شمارهٔ ۱۰ کی عیب سر زلف بت از کاستن است؟
- شمارهٔ ۱۱ آن زلف که او به بوی مرزَنگوش است
- شمارهٔ ۱۲ معشوقهٔ خانگی به کاری ناید
- شمارهٔ ۱۳ جام از لب تو گونۀ مرجان گیرد
- شمارهٔ ۱۴ زلف تو کمندی‌ست همه حلقه و بند
- شمارهٔ ۱۵ تا نسْرایی سخن، دهانت نبُوَد
- شمارهٔ ۱۶ آن لب نمزم گرچه مرا آن سازد
- شمارهٔ ۱۷ گفتم: چشمم ز بس کز او خون آید
- شمارهٔ ۱۸ از بوسه تو مرده با روان تانی کرد
- شمارهٔ ۱۹ ای ماه سخنگوی من ای حورنژاد
- شمارهٔ ۲۰ حورات نخوانم که تو را عار بُوَد
- شمارهٔ ۲۱ از مشک حصار گل خود روی که دید؟
- شمارهٔ ۲۲ بت گونه از آن بت حصاری گیرد
- شمارهٔ ۲۳ چون نار رخی ز نور پرمایه که دید؟
- شمارهٔ ۲۴ رخسار تو را لاله و گل بار که داد؟
- شمارهٔ ۲۵ چون باد بر آن زلف عبیری گیرد
- شمارهٔ ۲۶ تا در دو جهان قضای معبود بُوَد
- شمارهٔ ۲۷ شاه حبش است زلفت ای بدر منیر
- شمارهٔ ۲۸ ای سرو روان و بارِ آن سرو، قمر
- شمارهٔ ۲۹ سیمین بر تو سنگ بپوشد به سمور
- شمارهٔ ۳۰ آمد برِ من، که؟ یار، کی؟ وقتِ سحر
- شمارهٔ ۳۱ ای شب نکنی این‌همه پرخاش که دوش
- شمارهٔ ۳۲ چون بگشایی به خنده آن چشمهٔ نوش
- شمارهٔ ۳۳ خورشید خراسان و خدیو زابل
- شمارهٔ ۳۴ هم غالیه‌زلفینی و هم سیم‌اندام
- شمارهٔ ۳۵ سه چیز ببرد از سه چیز تو وصال
- شمارهٔ ۳۶ گفتم: صنما پیشهٔ تو؟ گفت: ستم
- شمارهٔ ۳۷ خوش‌خو دارم به کار، بدخو چه کنم؟
- شمارهٔ ۳۸ بفروختمت سزد به جان بازخرم
- شمارهٔ ۳۹ ای دل ز وصال تو نشانی دارم
- شمارهٔ ۴۰ شب‌ها چو ز روز وصل او یاد کنم
- شمارهٔ ۴۱ بر آتش هجر عمری ار بنشینم
- شمارهٔ ۴۲ ای دل چو به غمهای جهان درمانم
- شمارهٔ ۴۳ راز تو ز بیم خصم پنهان دارم
- شمارهٔ ۴۴ گفتم که چرا چو ابر خونبارانم
- شمارهٔ ۴۵ گفتم که چه نامی ای پسر؟ گفتا: غم
- شمارهٔ ۴۶ من صورت تو به دیده اندر دارم
- شمارهٔ ۴۷ باید که تو اینقَدَر بدانی به‌یقین
- شمارهٔ ۴۸ دیدار به دل فروخت نفروخت گران
- شمارهٔ ۴۹ سیب و گل و سیم دارد آن دلبر من
- شمارهٔ ۵۰ در عشق تو پای کس ندارد جز من
- شمارهٔ ۵۱ بگرفت سر زلف تو رنگ از دل تو
- شمارهٔ ۵۲ آمد به سمرقند شه از رغم عدو
- شمارهٔ ۵۳ ای تیره شده آب بجوی تو ز تو
- شمارهٔ ۵۴ وز دست همی در گذرد کارم ازو
- شمارهٔ ۵۵ با روز رخ تو گرچه ای دوست چو ماه
- شمارهٔ ۵۶ آیا که مرا تو دستگیری یا نه
- شمارهٔ ۵۷ چون مهره بروی تخته نردیم همه
- شمارهٔ ۵۸ گفتم چشمم کرد بزلف تو نگاه
- شمارهٔ ۵۹ از چهره و حسنشان همی تابد ماه
- شمارهٔ ۶۰ منگر تو بدو تا نشود دلت از راه
متن اشعار به نقل از گنجور.