نورس دماوندی
۴۶.به اسم عبدالباقی
آید چو به بر نگار من با دف و نی
خندد لب ساغرم به جاه جم و کی
چون نزد تو آن سرو نشیند از پا
سرکش قدح اولا لبالب از می
نورس دماوندی
آید چو به بر نگار من با دف و نی
خندد لب ساغرم به جاه جم و کی
چون نزد تو آن سرو نشیند از پا
سرکش قدح اولا لبالب از می
دربارهی نورس دماوندیمیرزا محمدحسین دماوندی متخلص به «نورس دماوندی» زادهٔ دماوند بود و در همان شهر بالیده بود. از تاریخ تولدش اطلاعی در دست نیست ولی در اواخر قرن یازدهم میزیسته و پس از چندی به اصفهان مهاجرت نموده و در زمرهٔ شاگردان صائب تبریزی قرار می گیرد. علاوه بر شاعری در خوشنویسی نیز اهتمام داشته و تنها نسخهٔ دستنویس دیوان شعری که از...
زندگینامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.