پرش به محتوای اصلی
نورعلیشاه نورعلیشاه

بخش اول

شمارهٔ ۲۲۳

ساقی بیا و میکده را فتح باب کن

مینای می برآر و بمجلس شتاب کن

تا زآب دیده سرخ کنم رنگ زرد خویش

از خون دل بساغر چشمم شراب کن

بگشا نقاب زلف ز رخسار مهوشت

وز اشک خویش ماه فلک را نقاب کن

صبحست و آخر شب و خور در نقاب مه

گر وصل یار میطلبی ترک خواب کن

تا ز آب دیده بر کشی از موج خیز دهر

سیلاب دیده سرکن و عالم خراب کن

مردانه وار دل بکن از مهر این عجوز

وز عشوه های دمبدمش اجتناب کن

اوراق زهد را بمی انداز دفتری

از گفته های نور علی انتخاب کن

ادامه‌ی بخش اول

  1. شمارهٔ ۲۲۵روی بهر چه هر دم سوی گلشن
  2. شمارهٔ ۲۲۶ای کار گه نقش خیالت بصر من
  3. شمارهٔ ۲۲۷دیوانه شو دیوانه شو از خویشتن بیگانه شو
  4. شمارهٔ ۲۲۸ایستاده شو ایستاده شو زین بیش منشین از طلب
  5. شمارهٔ ۲۲۹جز یار در بزم جهان دلدار کو دلدار کو
  6. شمارهٔ ۲۳۰دست در آفاق یافت نرگس فتان تو
  7. شمارهٔ ۲۳۱برخیز و بیا ساقی بگشا در میخانه
  8. شمارهٔ ۲۳۲سخنی از لب آن یار بگویم یا نه
همه‌ی بخش اول ←

نورعلیشاه درباره‌ی نورعلیشاه

محمدعلی فرزند میرزا عبدالحسین طبسی (زادهٔ حدود ۱۱۶۰ قمری در اصفهان - درگذشتهٔ ۱۲۱۲ قمری در موصل)، ملقب به نورعلیشاه (اول) و متخلص به «نورعلی» صوفی و شاعر ایرانی و از اقطاب سلسلهٔ دراویش نعمت اللهی است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.