پرش به محتوای اصلی
نورعلیشاه نورعلیشاه

بخش اول

شمارهٔ ۱۸۵

چهره یارم که باشد چون گل جنت لطیف

قرص مهر و ماه پیشش هست جرمی بس کسیف

گرچه خوبان از ظرافت دلربائی میکنند

دلربائی کس ندیده همچو یار من ظریف

خوش نمایندم بهم ز انگشت خلقی چون هلال

گشته ام بس در غم مه پیکری زرد و ضعیف

ای جنب غسلی برآر و در صفای دل بکوش

چند شویی جبهه در حمام با صابون و لیف؟

گر شریفی بایدت در کعبه دل پیشوا

نیست جز نور علی در کعبه دل‌ها شریف

ادامه‌ی بخش اول

  1. شمارهٔ ۱۸۷ترا سزد که بگردش درآوری افلاک
  2. شمارهٔ ۱۸۸توئی جان و توئی جانانه دل
  3. شمارهٔ ۱۸۹ساقیا کو باده چون سلسبیل
  4. شمارهٔ ۱۹۰هر که واقف گشت از اسرار دل
  5. شمارهٔ ۱۹۱آئینه حق نماست این دل
  6. شمارهٔ ۱۹۲ای جلالت گشته مرآت جمال
  7. شمارهٔ ۱۹۳ای رخ نیکوی تو مهر جمال
  8. شمارهٔ ۱۹۴ای قدت سرو ناز و رویت گل
همه‌ی بخش اول ←

نورعلیشاه درباره‌ی نورعلیشاه

محمدعلی فرزند میرزا عبدالحسین طبسی (زادهٔ حدود ۱۱۶۰ قمری در اصفهان - درگذشتهٔ ۱۲۱۲ قمری در موصل)، ملقب به نورعلیشاه (اول) و متخلص به «نورعلی» صوفی و شاعر ایرانی و از اقطاب سلسلهٔ دراویش نعمت اللهی است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.