پرش به محتوای اصلی
نورعلیشاه نورعلیشاه

بخش اول

شمارهٔ ۱۴۸

هر نقش که بر لوح قضا خامه تقدیر

درزایچه طالع هر کس زده تحریر

یکنقطه ازآن حال شود گرچه باصلاح

تجدید کند دایره ها موجد تدویر

روز ازلم قرعه چو در جرعه کشی رفت

زاهد تو بگویم که در این فال چه تدبیر

در وقت کرم ساغر صهبا است مکن عیب

صد شکر که نبود بکفم سبحه تذویر

تنها نه همین خال رخش برده دل از دست

برگردن جان حلقه زلفش زده زنجیر

در صفحه دل محو شود نقطه موهوم

از رمز دهانش کنم از نکته تقریر

ای خصم کنی عربده تا کی سپرانداز

کز تیغ زبان نور علی گشته جهانگیر

ادامه‌ی بخش اول

  1. شمارهٔ ۱۵۰ای زماه عارضت خورشید کرده کسب نور
  2. شمارهٔ ۱۵۱برمن مست ازنمائی ساقی انعامی دگر
  3. شمارهٔ ۱۵۲گر بسر منزل جانان برسم بار دگر
  4. شمارهٔ ۱۵۳در قدم اولین تا نشود ترک سر
  5. شمارهٔ ۱۵۴باز شدم جلوه گر ماه رخت در نظر
  6. شمارهٔ ۱۵۵ساقیا ساغر شراب آور
  7. شمارهٔ ۱۵۶مژده ای دل که دلبر آمد باز
  8. شمارهٔ ۱۵۷دوش رفتم بسوی میکده با عجز و نیاز
همه‌ی بخش اول ←

نورعلیشاه درباره‌ی نورعلیشاه

محمدعلی فرزند میرزا عبدالحسین طبسی (زادهٔ حدود ۱۱۶۰ قمری در اصفهان - درگذشتهٔ ۱۲۱۲ قمری در موصل)، ملقب به نورعلیشاه (اول) و متخلص به «نورعلی» صوفی و شاعر ایرانی و از اقطاب سلسلهٔ دراویش نعمت اللهی است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.