پرش به محتوای اصلی
نظامی نظامی

خسرو و شیرین

بخش ۱۰۰ - در یاد کردن دوره زندگی پس از مرگ

دگر ره گفت «بعد از زندگانی

به یاد آرم حدیث این جهانی؟»

جوابش داد پیرِ دانش‌آموز

که «ای روشن‌چراغِ عالم‌افروز

تو آن نوری که پیش از صحبت ِ خاک

ولایت داشتی بر بام افلاک

ز تو گر باز پرسند آن نشان‌ها

نیاری هیچ حرفی یاد از آنها

چو روزی بگذری زین محنت‌آباد

از آن ترسم کز این هم ناوری یاد

کسی کاو یاد نارد قصهٔ دوش

تواند کردن امشب را فراموش‌»

ادامه‌ی خسرو و شیرین

  1. بخش ۱۰۲ - در پاس تندرستی از راه اعتدالدگر باره بگفتش کای خردمند
  2. بخش ۱۰۳ - چگونگی رفتن جان از جسمدگر ره باز پرسیدش که جان‌ها
  3. بخش ۱۰۴ - تمثیل موبد اولیکی گفتا بدان مانَد که در خواب
  4. بخش ۱۰۵ - تمثیل موبد دومدوم موبد به قصر‌ی کرد مانند
  5. بخش ۱۰۶ - تمثیل موبد سومسوم موبد چنان زد داستانی
  6. بخش ۱۰۷ - تمثیل موبد چهارمچهارم مرد موبد گفت کاین راز
  7. بخش ۱۰۸ - در نبوت پیغمبر اکرمسخن چون شد به معصومان حوالت
  8. بخش ۱۰۹ - گفتن چهل قصه از کلیله و دمنه با چهل نکتهبزرگ امید چون گلبرگ بشکفت
همه‌ی خسرو و شیرین ←

نظامی درباره‌ی نظامی

حکیم ابومحمد الیاس بن یوسف بن زکی ابن مؤید نظامی شاعر معروف ایرانی در قرن ششم هجری قمری است. وی بین سالهای ۵۳۰ تا ۵۴۰ هجری قمری در شهر گنجه متولد شد. وی از فنون حکمت و علوم عقلی و نقلی و طب و ریاضی و موسیقی بهره‌ای کامل داشته و از علمای فلسفه و حکمت به شمار می‌آمده است. مهمترین اثر وی «پنج گنج» یا «خمسه» است. دیوان اش...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.