نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۶۶
شوخی که نگاه بر عذارش بندند
شمعی است که بر شعله تارش بندند
تا چند شکفته ماند آن دسته گل
کز شاخ بچینند و به خارش بندند
نظیری نیشابوری
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۶۸از کاسه و کوزه جوی جیحون نشود
- شمارهٔ ۶۹هرکس ز خودی و خودستایی گردید
- شمارهٔ ۷۰هر دم عمل خیر تبه خواهم کرد
- شمارهٔ ۷۱با موکب شه دل خرابی چه کند؟
- شمارهٔ ۷۲گوهر ز محیط راز می باید داد
- شمارهٔ ۷۳گل طرف کلاه بر بناگوش افکند
- شمارهٔ ۷۴رزقم همه از طبع گهر سنج آید
- شمارهٔ ۷۵آن سو که منم فیض فرو می‌آید
درباره‌ی نظیری نیشابوری
محمدحسین نظیری نیشابوری (زادهٔ نیمهٔ دوم سدهٔ دهم هجری قمری در نیشابور، درگذشتهٔ ۱۰۲۱ هجری قمری در آگرهٔ هند) از شاعران مؤلف و صاحب سبک تاریخ شعر پارسی به‌شمار می‌رود که بر جریانات شعری معاصر و بعد از خود تأثیری عمیق نهاد. وی پس از گذراندن تحصیلات، به شاعری روی آورد و برای آزمودن طبع، به کاشان که از مراکز مهم شعر پار...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.