پرش به محتوای اصلی
نظیری نیشابوری نظیری نیشابوری

رباعیات

شمارهٔ ۴۷

طوفان شد و سبزه ام به آبی نرسد

کشتم به ترشح سحابی نرسد

سوزد عطشم اگرچه از سایه ابر

هرگز قدمم به آفتابی نرسد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۹سیلاب سرشگ آبرو می ریزد
  2. شمارهٔ ۵۰صبحست و خروش بلبلان می‌آید
  3. شمارهٔ ۵۱آشفته مجلس تو جا نشناسد
  4. شمارهٔ ۵۲اهلی ز میان سنگ بیرون آید
  5. شمارهٔ ۵۳در قرب به صد بلان قرین باید بود
  6. شمارهٔ ۵۴یادم به کنایت جگرسوز کند
  7. شمارهٔ ۵۵مرسوم رهی که فقر ازان خاسته شد
  8. شمارهٔ ۵۶آن عیش که جمله عیش ها راست کلید
همه‌ی رباعیات ←

نظیری نیشابوری درباره‌ی نظیری نیشابوری

محمدحسین نظیری نیشابوری (زادهٔ نیمهٔ دوم سدهٔ دهم هجری قمری در نیشابور، درگذشتهٔ ۱۰۲۱ هجری قمری در آگرهٔ هند) از شاعران مؤلف و صاحب سبک تاریخ شعر پارسی به‌شمار می‌رود که بر جریانات شعری معاصر و بعد از خود تأثیری عمیق نهاد. وی پس از گذراندن تحصیلات، به شاعری روی آورد و برای آزمودن طبع، به کاشان که از مراکز مهم شعر پار...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.