پرش به محتوای اصلی
نسیمی نسیمی

اضافات

شمارهٔ ۷

جرمی که کرده ام اگر آری به روی من

مانند ابر آب شوم در دم از حیا

گر من گنه کنم کرمت بی نهایت است

شب را امید هست که روز آید از قفا

ادامه‌ی اضافات

  1. شمارهٔ ۹آدم به سهو کرد خطایی و سجده کرد
  2. شمارهٔ ۱۰ - ماده تاریخ قتل فضل اللهشرق و غرب از فتنه یأجوج چون شد پرفساد
  3. شمارهٔ ۱۱ذات آمد اب اسما، اسم آمد ام فعل
  4. شمارهٔ ۱۲سر زلفش دو عالم را به یک جو برنمی‌آرد
  5. شمارهٔ ۱۳گرچه شیطان الرجیم از راه انصافم ببرد
  6. شمارهٔ ۱۴خدا را، مصطفی را، مرتضی را
  7. شمارهٔ ۱۵هرکه باید فیض از «من عنده علم الکتاب »
  8. شمارهٔ ۱۶بر بساط عشق این شطرنج ذات
همه‌ی اضافات ←

نسیمی درباره‌ی نسیمی

سید علی عمادالدین نسیمی متخلص به نسیمی (زادهٔ سال ‌۷۴۷ هجری قمری، مقتول به سال ۸۰۷ هجری قمری در حلب)، از شاعران صوفیِ بزرگِ زبان ترکی و متفکر حروفیه در قرن هشتم هجری بود. طبق نظر ادوارد براون وی متولد شهر بغداد بوده و برخی دیگر او را متولد شیراز یا برخی دیگر زادگاه وی را تبریز یا دیاربکر حدس می‌زنند. وی دو دیوان، یکی ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.