پرش به محتوای اصلی
سرایندهٔ فرامرزنامه سرایندهٔ فرامرزنامه

فرامرزنامه

بخش ۷۵ - سؤال کردن برهمن

دگر گفت کی پهلو دلپذیر

به سالی جوان و به اندیشه پیر

سواری شنیدم که چون برنشست

شد از دست و افتاد بر سر نشست

سخن گوید او هیچ تو نشنوی

بگوید همین تازی و پهلوی

به میدان چو خورشید چون دم زند

همه گوهر افشاند از لب زند

زبانش به پیری نگوید سخن

مر این داستان را تو پاسخ بکن

ادامه‌ی فرامرزنامه

  1. بخش ۷۷ - سؤال کردن برهمنجهان دیده پیرش چنین گفت باز
  2. بخش ۷۸ - جواب دادن فرامرزبه پاسخ بدو گفت کز بخردی
  3. بخش ۷۹ - سؤال کردن برهمندگر گفت کای نوجوان برهمن
  4. بخش ۸۰ - جواب دادن فرامرزچنین داد پاسخ شه نیمروز
  5. بخش ۸۱ - سؤال کردن برهمندگر باره گفت ای جهان سخن
  6. بخش ۸۲ - جواب دادن فرامرزفرامرز گفت این درخت آدمیست
  7. بخش ۸۳ - سؤال کردن فرامرز از پیر برهمن در آخر کار و هویدا کردن دینیکی عقد گوهر بخواهم گشود
  8. بخش ۸۴ - پاسخ دادن برهمن و پذیرفتن برهمن کید هندی با جمله هندوستانیان،دین یزدان را از گفته فرامرز پور رستمبه یاد آمد و پیر دیرینه گفت
همه‌ی فرامرزنامه ←

سرایندهٔ فرامرزنامه درباره‌ی سرایندهٔ فرامرزنامه

فرامرزنامه یکی از سروده‌های پهلوانی در ادبیات ایران است که نزدیک به سدهٔ پنجم هجری کمتر از یکصد سال پس از شاهنامه فردوسی سروده شده‌است. سرایندهٔ فرامرزنامه شناخته نیست. در برخی منابع نام او را خسرو کیکاووس ذکر کرده‌اند. در بخش ۱۹۱ فرامرزنامه، او نام خویشتن را رستم و نام پدرش را بهرام بن سروش معرفی کرده است  درون‌مایه...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.