ملا احمد نراقی
بخش ۱۸ - قرار گرفتن دل در جانب چپ
سینه‌ات را روشنی بینی ز راست
هم گشادش را از آنجا ابتداست
وسعتی در سینه بینی از یمین
کاندران هفت آسمان باشد دفین
در یمین سینه‌ات این انبساط
بنگری چپ را بود سم‌الخیاط
ظلمت چپ آن زمان نی بیش شد
تنگی‌اش نی بیشتر از پیش شد
لیک پیش صحت و نور یمین
تنگی ظلمت شود چپ را قرین
چون مقابل با یمین آمد یسار
زین سبب دل را یسار آمد قرار
تا بود آیینهٔ دل رو برو
یا نگارستان آن ملک نکو
هین نکویی چونکه مظهر دل بود
باید اول سوی دل روشن بود
همچنانکه صورت خوب نکو
می‌نماید از سوی آیینه رو
زانکه آیینه خود از دیده جداست
آینه مر دیدها را رهنماست
دل ولی هم آینه هم دیده است
نقشها را سر به سر خود دیده است
دل بود چون آینه چشم ای همام
نقشها را روبرو بیند تمام
هرچه بینی مظهرش باشد بصر
بینی‌اش لیکن مقابل ای پسر