پرش به محتوای اصلی
مشتاق اصفهانی مشتاق اصفهانی

رباعیات

شمارهٔ ۹۸

آنم که بود محال در دیر وجود

وز جام و سبو دمی توانم آسود

می خورده‌ام و میخورم و خواهم خورد

تا بوده و تا هستم و تا خواهم بود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۰۰در عشق بلب خموش می‌باید بود
  2. شمارهٔ ۱۰۱هر دم ز بتی بداغ می‌باید بود
  3. شمارهٔ ۱۰۲مرغان چو دل از سیر چمن شاد کنید
  4. شمارهٔ ۱۰۳یاران چو دل از صحبت هم شاد کنید
  5. شمارهٔ ۱۰۴داغ غمت از افسر ادهم خوشتر
  6. شمارهٔ ۱۰۵چندانکه بود نشاط از غم خوشتر
  7. شمارهٔ ۱۰۶جام صهبا ز ساغر جم خوشتر
  8. شمارهٔ ۱۰۷غمگین تور است از طرب غم خوشتر
همه‌ی رباعیات ←

مشتاق اصفهانی درباره‌ی مشتاق اصفهانی

میر سید علی اصفهانی، متخلص به مشتاق (زاده سال ۱۱۰۰ یا ۱۱۰۱ هجری قمری) از سادات حسینی اصفهان بود. وی از شاعران عصر نادر شاه افشار و از بنیان‌گذاران سبک دوره بازگشت بود. او به سبک عراقی شعر می‌سرود. مشتاق، هم‌دورهٔ آذر بیگدلی و هاتف اصفهانی بود. او در سال ۱۱۶۹ یا ۱۱۷۰ هجری قمری، در اصفهان درگذشت و در گورستان تخت فولاد اص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.