پرش به محتوای اصلی
محتشم کاشانی محتشم کاشانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۶۹

گوئی ز ته بستر آن حجله نشین

تا ناف پر است از نافهٔ‌چین

چادر شب بسترش اگر افشانند

تا حشر هوا عبیر بارد به زمین

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۷۱اسلام مرا ای دل دیندار ببین
  2. رباعی شمارهٔ ۷۲ای شیخ که هست دایم از نخوت تو
  3. رباعی شمارهٔ ۷۳گفتم چو رسد کوکبهٔ دولت تو
  4. رباعی شمارهٔ ۷۴هرچند که بهر پاس جمیعت تو
  5. رباعی شمارهٔ ۷۵لی شیر فلک اسیر صیادی تو
  6. رباعی شمارهٔ ۷۶این کوثر فیض بخش کز خجلت او
  7. رباعی شمارهٔ ۷۷آن شوخ که چشم مردمی دارم ازو
  8. رباعی شمارهٔ ۷۸ای خامه ورق چون به مداد آرائی
همه‌ی رباعیات ←

محتشم کاشانی درباره‌ی محتشم کاشانی

کمال‌الدین علی محتشم کاشانی شاعر ایرانی عهد صفویه و معاصر با شاه طهماسب اول است. وی در سال ۹۰۵ هجری قمری در کاشان زاده شد و بیشتر دوران زندگی خود را در این شهر گذراند. نام پدرش خواجه میراحمد بود. کمال‌الدین در نوجوانی به مطالعهٔ علوم دینی و ادبی معمول زمان خود پرداخت. معروفترین اثر وی دوازده بند مرثیه‌ای است که در شرح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.