پرش به محتوای اصلی
محتشم کاشانی محتشم کاشانی

قطعات

شمارهٔ ۳۵ - وله ایضا در رثاء

میر حیدر گوهر درج ورع

کز عدم نامد نظیرش در وجود

بس که قابل بود در آغاز عمر

از هدایت بر رخش درها گشود

گشت اکرم نزد حق کاندر رخش

نور عندالله اتقیکم نمود

زبدهٔ ساداتش ار خوانم رواست

کز همه گوی صلاحیت ربود

حجت این بس کز ندای ارجعی

مژده گلگشت جنت چون شنود

بهر تاریخش یکی از غیب گفت

میر حیدر زبدهٔ سادات بود

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۳۷ - قطعههرکه از بهر خواجگان زمان
  2. شمارهٔ ۳۸ - در مرثیه فرمایدآه کامسال اندرین بستان سرای
  3. شمارهٔ ۳۹ - قطعهخلوت افروز گوشهٔ وحدت
  4. شمارهٔ ۴۰ - وله ایضامحتشم تا کی کشم از ناسزاگویان عذاب
  5. شمارهٔ ۴۱ - وله ایضاابوالفتح بیک آن گرامی جوان
  6. شمارهٔ ۴۲ - وله ایضاهر هنر من که زانگیز طبع
  7. شمارهٔ ۴۳ - در مدح میر محمد مؤمن فرمایدگوشوار گوش دوران درةالتاج جهان
  8. شمارهٔ ۴۴ - وله ایضاای چراغ منتظر سوزان که می‌باید مرا
همه‌ی قطعات ←

محتشم کاشانی درباره‌ی محتشم کاشانی

کمال‌الدین علی محتشم کاشانی شاعر ایرانی عهد صفویه و معاصر با شاه طهماسب اول است. وی در سال ۹۰۵ هجری قمری در کاشان زاده شد و بیشتر دوران زندگی خود را در این شهر گذراند. نام پدرش خواجه میراحمد بود. کمال‌الدین در نوجوانی به مطالعهٔ علوم دینی و ادبی معمول زمان خود پرداخت. معروفترین اثر وی دوازده بند مرثیه‌ای است که در شرح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.