پرش به محتوای اصلی
محیط قمی محیط قمی

هفت شهر عشق

شمارهٔ ۱۳۰ - در تاریخ فوت ضیاء السلطنه فرماید

یگانه گوهر دریای عصمت

درخشان مهر مهر چرخ احتشاما

خجسته دختر فتحعلی شاه

خدیو عادل جنت مقاما

ضیاء السلطنه بانوی ایران

که او را شاه بیگم بود ناما

زبعد رحلت شه التجا برد

به فرّخ درگه سوم اماما

پی کسب شرف، رخ سود عمری

در آن فرخنده درگه صبح و شاما

هزار و دو صد و هشتاد با پنج

چو شد از هجرت خیرالاناما

وداع این سرای عاریت گفت

سه روزی مانده از ماه صیاما

در آن فرخنده درگه رفت در خاک

برست از پرسش روز قیاما

«محیط» از بهر تاریخش رقم زد

ضیاء السلطنه مینو مقاما

ادامه‌ی هفت شهر عشق

  1. شمارهٔ ۱۳۲ - در قطعه در تقاضای مرمّت عمارت خود فرمایدای خواجه که کار توام مدح و ثنا بود
  2. شمارهٔ ۱۳۳ - قطعهای وفا ای که در وفاداری
  3. شمارهٔ ۱۳۴ - در مدح جنّت مکان علی قلی میرزا طاب ثراهوقت است زچهره پرده برداری
  4. شمارهٔ ۱۳۵ - در تاریخ وفات محیط سروده شدهرفت از جهان به ماه صفر صد هزار حیف
همه‌ی هفت شهر عشق ←

محیط قمی درباره‌ی محیط قمی

میرزا محمد تقی قمی، متخلص به «محیط» و ملقب به شمس الشعراء، از شاعران با ذوق و خوش قریحه ی دوران قاجار است. پدر محیط اهل فضل و علم بوده و در خدمت به شرح نبوی صلی الله علیه و آله و سلم و نشر علم و ارشاد خاص و عام جهد بسیار کرد، در طریق قدس و تقوی قدم می نهاده و از صاحبان نفس و دعا بوده است. مرحوم دوست علی خان (معیرالمما...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.