پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۷

دل گشت به وادی غم عشق رها

در خویش فرورفته و دور از من وما

بی مهر تو هرکه شد ورا قدر کجا

زیرا نبود غیر تو را قدر و بها

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۹تا کرد مرا بازوی وصلت به شتاب
  2. شمارهٔ ۱۰چون ساقی عشق سر خوش افتاد امشب
  3. شمارهٔ ۱۱چشمی دارم چو روی شیرین همه آب
  4. شمارهٔ ۱۲مائیم و دلی به عشق جانانه خراب
  5. شمارهٔ ۱۳آتش بجهان تفی ز تاب و تب ماست
  6. شمارهٔ ۱۴آتش ز تو در هستی نابود من است
  7. شمارهٔ ۱۵آن می که عصیر روح پاک است کجاست
  8. شمارهٔ ۱۶آنیم که آتش تو قوت دل ماست
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.