پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۲۲۵

این چرخ کدوئیست کهن باده منم

می در ته این سبو که افتاده منم

گر خود نظر از دیده تحقیق کنی

کاهی ست همه جهان و بیجاده منم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۲۷ای عشق تو کرده غارت ایمانم
  2. شمارهٔ ۲۲۸ای در ته دریای گناهان شده گم
  3. شمارهٔ ۲۲۹با آتش دل به عشق همخوابه شدم
  4. شمارهٔ ۲۳۰با خون جگر ز شوق جانان گریم
  5. شمارهٔ ۲۳۱با خوی تو لاف آشنائی چه زنم
  6. شمارهٔ ۲۳۲بر تیر تو دیده گفتم آماج کنم
  7. شمارهٔ ۲۳۳بالعل تو تنگ های شکر چکنم
  8. شمارهٔ ۲۳۴تا با سر زلفت آشنائی دارم
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.