میلی
شمارهٔ ۱۱
اکنون که دلم به دست عشق است گرو
نی رای سفر مانده، نه پای تک و دو
دیگر مکش انتظار من ای همره
بگذار مرا و راه خود گیر و برو
میلی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۳آن غمزه چو رهزن شکیبایی شد
- شمارهٔ ۱۴ابروی بلندت که کشند افتاده‌ست
- شمارهٔ ۱۵خوبی تو و حسن غیرپرور باشد
- شمارهٔ ۱۶طفلی به نوم شکاف در سینه کند
- شمارهٔ ۱۷چون مهر زبان به طعن عشاق کشید
- شمارهٔ ۱۸از رنج خمار، نرگست بیمار است
- شمارهٔ ۱۹ابرو نبود زینت آن روی چو ماه
- شمارهٔ ۲۰در اول عشق، آمدش یاد ستم
درباره‌ی میلی
میرزا قلی میلی مشهدی یا هروی متخلص به «میلی» از شاعران مکتب وقوع است. از تاریخ تولد وی اطلاعی در دست نیست ولی می‌دانیم که در جوانی به سال ۹۸۳ یا ۹۸۴ قمری چشم از جهان پوشیده است. این سخنور را گاه به هرات هم منسوب داشته‌اند که در دورهٔ صفویان مرکز خراسان و محل تجمع فضلا، شعرا و هنرمندان بوده است ولی بیشتر تذکره‌های معتبر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.