پرش به محتوای اصلی
میلی میلی

غزلیات

شمارهٔ ۲۲۴

امشب می وصال، پیاپی کشیده‌ام

از دست ساقی عجبی می کشیده‌ام

نی بیم شحنه بود و نه پروای محتسب

تا روز، می به بانگ دف و نی کشیده‌ام

چون کرده‌ام خیال که با غیر همدمی

در گرمی طلب، قدم از پی کشیده‌ام

دایم کشیده‌ام ستم از دلبران، ولی

این کز تو می‌کشم،‌ ز کسی کی کشیده‌ام

میلی شکایتی که مرا هست از دل است

اینها که می‌کشم، همه از وی کشیده‌ام

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۲۶از بس که بزم مهر و وفا گرم کرده‌ام
  2. شمارهٔ ۲۲۷از تو ای شمع، من سوخته خرمن سوزم
  3. شمارهٔ ۲۲۸باز آتشی به جان بلاکش فکنده‌ام
  4. شمارهٔ ۲۲۹وفای وعده گمان از تو بی‌وفا داریم
  5. شمارهٔ ۲۳۰ترا به کام رقیبان شنوده آمده‌ام
  6. شمارهٔ ۲۳۱چند از کوی تو چون باد نیاسوده روم
  7. شمارهٔ ۲۳۲ز بزمش با چنین خواری،‌ نخواهم زود برخیزم
  8. شمارهٔ ۲۳۳از خون، پس از هلاک رقم کن به سنگ من
همه‌ی غزلیات ←

میلی درباره‌ی میلی

میرزا قلی میلی مشهدی یا هروی متخلص به «میلی» از شاعران مکتب وقوع است. از تاریخ تولد وی اطلاعی در دست نیست ولی می‌دانیم که در جوانی به سال ۹۸۳ یا ۹۸۴ قمری چشم از جهان پوشیده است. این سخنور را گاه به هرات هم منسوب داشته‌اند که در دورهٔ صفویان مرکز خراسان و محل تجمع فضلا، شعرا و هنرمندان بوده است ولی بیشتر تذکره‌های معتبر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.