پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان مسعود سعد سلمان

مثنویات

شمارهٔ ۶ - مدح امیر بهمن

باز کس چون امیر بهمن نیست

آن کش از خلق هیچ دشمن نیست

مایه دانش و خردمندی است

وصل نیکی و نیک پیوندی است

محتشم زاد و محتشم دوده ست

به همه وقت محترم بوده ست

سخت معروف و نیک منظورست

راست گویی که پاره نورست

بیشتر لفظ خرمی گوید

دل از آن خرمی همی جوید

رسم مجلس چو او نداند کس

در لطافت بدو نماند کس

چو مر او را عدو به پیش آید

گذرد راه را بیاراید

آن سواری کند نشسته بران

که نکرده ست رستم دستان

ادامه‌ی مثنویات

  1. شمارهٔ ۸ - مدح امیر ماهوماهو آن سید ستوده خصال
  2. شمارهٔ ۹ - مدح امیر کیکاوسدر برابر امیر کیکاوس
  3. شمارهٔ ۱۰ - مدح شاهینیباز شاهینی نکو دیدار
  4. شمارهٔ ۱۱ - مدح ابوالقاسم دبیرباز ابوالقاسم آن خیاره دبیر
  5. شمارهٔ ۱۲ - مدح حسین طبیبمشفق عمرها حسین طبیب
  6. شمارهٔ ۱۳ - در حق خویش گویدمن که مسعود سعد سلمانم
  7. شمارهٔ ۱۴ - صفت محمد ناییلحن نای محمد نایی
  8. شمارهٔ ۱۵ - صفت عثمان خوانندهباز عثمان عندلیب آواز
همه‌ی مثنویات ←

مسعود سعد سلمان درباره‌ی مسعود سعد سلمان

مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.