پرش به محتوای اصلی
منوچهری منوچهری

قصاید و قطعات

شمارهٔ ۶۶ - در مدح ابوالحسن بن علی‌بن موسی

رفت سرما و بهار آمد چون طاووسی

به سوی سبزه برون آمد هر محبوسی

هر زمان نوحه کند فاخته، چون نوحه‌گری

هر زمان کبک همی‌تازد، چون جاسوسی

بر سر سرو زند پردهٔ عشاق، تذرو

ورشان نای زند، بر سر هر مغروسی

بر زند نارو، بر سرو سهی «سرو سهی»

بر زند بلبل بر تارک گل قالوسی

دم هر طوطیکی چون ورق سوسن تر

باز چون دستهٔ سوسن دم هر طاووسی

به سحرگاهان، ناگاهان آواز کلنگ

راست چون غیو کند صفدر در کردوسی

چون صفیری بزند کبک دری در هزمان

بزند لقلق بر کنگره بر، ناقوسی

رعد، پنداری طبال همی طبل زند

بر در بوالحسن بن علی بن موسی

آن رئیس رؤسای عرب و آن عجم

که همی‌ماند بر تخت چو کیکاووسی

ادامه‌ی قصاید و قطعات

  1. شمارهٔ ۶۸ - در مدح فضل بن محمد حسینیبه نام خداوند یزدان اعلی
  2. شمارهٔ ۶۹نوروز برنگاشت به صحرا به مشک و می
  3. شمارهٔ ۷۰ - در وصف بهار و مدح ابو حرب بختیار محمدنوروز، روزگار مجدد کند همی
  4. شمارهٔ ۷۱ - درمدح علی‌بن عمرانجهانا چه بدمهر و بدخو جهانی
  5. شمارهٔ ۷۲ - در مدح ابوالحسن عمرانیصنما! گرد سرم چند همی‌گردانی
  6. شمارهٔ ۷۳ - در مدح خواجه ابوسهل زوزنینوروز روزگار نشاطست و ایمنی
  7. شمارهٔ ۷۴ - در مدح فضل‌بن محمد حسینییکی سخنت بگویم گر از رهی شنوی
  8. شمارهٔ ۷۵ - در وصف اسب و مدح شهریارآفرین زان مرکب شبدیز فعل رخش خوی
همه‌ی قصاید و قطعات ←

منوچهری درباره‌ی منوچهری

ابوالنجم احمد بن قوص بن احمد دامغانی شاعر نیمهٔ اول قرن پنجم هجری قمری است. وی پس از تحصیل علوم و فضایل به خدمت امیر منوچهر فلک المعالی پسر شمس المعالی امیرقابوس وشمگیر والی گرگان رسید و به همین جهت تخلص منوچهری را اختیار کرد. وی بر ادب عربی و اشعار شاعران عرب و بر احوال و آثار شاعران پارسی احاطه داشت و نیز بر علوم دین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.