مهستی گنجوی
رباعی شمارۀ ۹۰
بس غصه که از چشمهٔ نوش تو رسید
تا دست من امروز به دوش تو رسید
در گوش تو دانه‌های دٌر می‌بینم
آب چشمم مگر به گوش تو رسید
مهستی گنجوی
ادامه‌ی رباعیات
- رباعی شمارۀ ۹۲جانا تو ز دیده اشک بیهوده مبار
- رباعی شمارۀ ۹۳گر بت رخ توست بت‌پرستی خوش‌تر
- رباعی شمارۀ ۹۴ای لعل تو تالانهٔ بستان بهار
- رباعی شمارۀ ۹۵از من صنما قرار مستان آخر
- رباعی شمارۀ ۹۶نسرین تو زد پریر بر من آذر
- رباعی شمارۀ ۹۷آهیخت پریر لاله ز آتش خنجر
- رباعی شمارۀ ۹۸زد لاله پریر در نشابور آذر
- رباعی شمارۀ ۹۹چندان بکنم تو را من ای طرفه پسر
درباره‌ی مهستی گنجوی
مَهْسِتی گنجوی از شاعران زن متقدم تاریخ ادبیات فارسی و همدوره با غزنویان بوده است. همسر وی را امیراحمد پسر خطیب گنجه و سال وفات وی را ۵۷۶ یا ۵۷۷ هجری قمری نوشته‌اند. از وی کتاب کامل و مستقلی باقی نمانده است (اطلاعات بیشتر). مجموعهٔ رباعیات مهستی به همت آقای علی پی‌سپار و از روی یک نسخهٔ چاپ شده در آذربایجان شوروی به گ...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.