پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

راز آفرینش [ ۱۵-۱]

رباعی ۱۰

دوری که در [او] آمدن و رفتنِ ماست،

او را نه نهایت، نه بدایت پیداست

کس می‌نزند دمی در این معنی راست،

کاین آمدن از کجا و رفتن به کجاست؟!

ادامه‌ی راز آفرینش [ ۱۵-۱]

  1. رباعی ۱۲آنان ‌که محیطِ فضل و آداب شدند،
  2. رباعی ۱۳* آنان‌ که ز پیش رفته‌اند ای ساقی
  3. رباعی ۱۴* آن بیخبران که دُرّ‌ِ معنی سُفتند،
  4. رباعی ۱۵گاوی است بر آسمان قَرینِ پروین
همه‌ی راز آفرینش [ ۱۵-۱] ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.